SZCZENIAK

Wybierając psie dziecko, zrzucamy sobie na plecy ciężar wychowania i ukształtowania małej istotki. To od nas zależy, na jakiego pieska wyrośnie nasz maluszek, na nas spada konieczność jego socjalizacji, nauka podstawowych rzeczy, jak załatwiania się na dworze, życia w zgodzie z innymi czterołapkami itp.
Kilku/kilkunastotygodniowy zwierzak pochłonie nam wiele czasu, jeżeli chcemy go wychować na dobrego psa. Pamiętajmy, że okres szczenięctwa jest najważniejszym w życiu psa. To, co pozna w "dzieciństwie", to właśnie będzie tolerował/nie będzie się tego obawiał w przyszłości. Kluczowy jest okres od 5 do 12 tygodni życia zwierzaka. W tym okresie powinniśmy go najintensywniej socjalizować - zabierać w różne dziwaczne miejsca, serwować kontakty z dziećmi w różnym wieku, by w przyszłości nie wniknęły problemy w porozumiewaniu się między psem a dzieckiem, pokazywać różne dziwne przedmioty, zabierać wśród ludzi(jeśli psiak jeszcze nie przeszedł kwarantanny poszczepiennej - trzymać na rękach).

NAUKA ZAŁATWIANIA NA DWORZE
Pamiętajmy, że szczenie początkowo może załatwiać się w domu i nie należy go za to karcić. By najszybciej i najskuteczniej nauczyć psiaka załatwiania potrzeb fizjologicznym na zewnątrz trzymajmy się kilku zasad. Po pierwsze, wyprowadzajmy go na dwór(pamiętajmy żeby nie odbywało się to wcześniej, aniżeli po kwarantannie poszczepiennej, czyli po 14 dniach od szczepienia) po każdym posiłku, po zabawie, po przebudzeniu się. Na dworze, gdy szczeniak się załatwi, nagradzajmy go smakołykiem. NIGDY, PRZENIGDY nie zamaczajcie jego pyszczka w kałuży w moczu. Ta metoda jest nieskuteczna i nieetyczna, spowoduje tylko lęk u psa.
Można też wyznaczyć początkowo(dla zwierząt nie zaszczepionych lub dla tych, które nie wytworzyły jeszcze odporności) miejsce w domu, gdzie może się załatwić. Najlepiej niech będzie to gazeta, którą z upływem czasu przenoście coraz bliżej drzwi. Gdy szczenię załatwi się na gazetę - nagradzamy smakołykiem.

NAUKA ZOSTAWANIA SAMEMU W DOMU
Zacznijmy ją jak najwcześniej. Zostawiajmy szczenięta początkowo na chwilę same, następnie wydłużając czas. Gdy piesek przywyknie do naszej ciągłej obecności, w przyszłości mogą wyniknąć problemy z zostawaniem samemu, może niszczyć przedmioty. Dlatego pamiętajcie o tym.

SZCZENIAK NADMIERNIE GRYZIE...
... Bo prawdopodobnie wyrzynają mu się ząbki. Wtedy dziąsła bardzo swędzą. Może podgryzać ręce, czy przedmioty w domu. W ten sposób piesek uśmierza ból. Nie zabraniajmy mu gryźć, tylko momentalnie zamieniajmy rękę czy przedmiot, którego nie powinien ruszać na zabawkę, czy gryzaka.

KARMIENIE:
Najlepiej od małego uczyć pieska jedzenia dobrej, suchej karmy(polecamy karmę typu: Acana, Purina, Royal Canin, Eukanuba, Brit itp.)
Można też gotować jedzenie dla psiaka, np. ryż z chudym mięskiem i warzywami.
Do picia podajemy szczeniakowi tylko wodę
NIE WOLNO PODAWAĆ KROWIEGO MLEKA! SZCZENIĘTA PO ODSTAWIENIU OD MATKI TRACĄ ZDOLNOŚĆ TRAWIENIA LAKTOZY ZAWARTEJ W MLEKU, co może kończyć się biegunką i boleściami brzuszka.


Tak więc, jak widzicie, szczeniaki to pożeracze czasu, ale i wiele radości. zastanówcie się przed adopcją, czy będziecie w stanie podołać tylu obowiązkom w związku z posiadaniem szczenięcia.





PIES DOROSŁY

Jeżeli jesteś osobą pracująca po kilka godzin dziennie, masz dzieci, które pochłaniają dużo czasu, nie za bardzo znasz się na psach lub to twoje pierwsze zwierzę - zdecyduj się na adopcję pieska dorosłego.
Plusy:
- znasz charakter adoptowanego psiaka
- znasz jego docelowy wzrost, czy wagę
- nie musisz poświęcać tyle czasu na naukę jak w przypadku szczeniąt
- dorosłe psy mają mniejsze szanse na adopcję, niż szczenięta, dlatego adoptując takiego psa, pomagasz dwukrotnie!

Minusy:
- piesek może posiadać niechciane nawyki, które nabył w poprzednim domu(często do wyeliminowania:))

Jeżeli przymierzasz się do adopcji dorosłego pieska ze schroniska, zawsze możesz przyjechać, wyprowadzać go na spacery i w ten sposób bardziej go poznać, możesz też zapytać nas o powód oddania psiaka, o ewentualne jego wady i zalety, nad czym będziesz musiał popracować itd.
Jest tyle piesków, że na pewno wybierzesz wśród nich swojego przyjaciela. Sprawi ci niewątpliwie więcej radości, niż kupowane od pseudohodowców szczenię "rasowe bez rodowodu", bo uratujesz mu życie, adoptując go. Pamiętaj - Pies ze schroniska kocha mocniej i będzie okazywać ci wdzięczność do końca życia!